Waarom zou een filamentkast alleen maar praktisch moeten zijn? De rollen filament staan netjes achter glas, maar die grote glazen deuren vroegen natuurlijk om iets leukers dan alleen zicht op een volle kast 😄

Het begon met een ontwerp waar ik meteen om moest lachen. Ik herkende mezelf er stiekem ook wel een beetje in 😄 Maar ik was vooral heel benieuwd naar de kleuren. Paars met bruin is niet snel een combinatie die ik zelf zou kiezen. Op het scherm zag het er leuk uit, maar zou dat ook echt zo uit de printer komen? Gelukkig wel. Juist die aparte combinatie bleek verrassend goed te werken.

Daarna vond ik een zwart oog in een boom. De lijnen van de takken en het oog lopen mooi in elkaar over. Doordat het ontwerp open is, zie je de rollen filament er gewoon doorheen en doet de inhoud van de kast mee met het beeld.

Het andere oog sprak mij meteen ontzettend aan. Je moet echt goed kijken om te zien dat het een afbeelding is, laat staan dat het helemaal 3D-geprint is. Het oog kijkt je echt aan en de details in de iris vind ik waanzinnig. Hoe langer je kijkt, hoe meer kleine lijnen en kleurverschillen je ziet.

Zo wordt de kast vanzelf steeds een stukje minder kast en steeds een stukje meer kunstwerk. En gelukkig is er nog genoeg ruimte over, dus voorlopig hoef ik echt niet te stoppen 😄