Soms begint iets met een simpel idee… en blijft het daarna gewoon doorgroeien.

Het begon met twee Friese Stabijen als beeldje, afgewerkt met zilveren metallicpasta. Gewoon om te kijken hoe dat eruit zou komen te zien — en eerlijk is eerlijk: dat pakte verrassend mooi uit.

Niet veel later kwam de vraag of het ook een slag groter kon.
Natuurlijk. Dus opnieuw aan de slag, dit keer met een grotere variant.

En toen kwam het volgende idee:
zou het niet mooi zijn om ze op een basis te zetten met de namen erbij?

Dus hup — ook dat uitgeprobeerd.

En zo groeide het stap voor stap uit tot een compleet geheel.
Van een eerste idee naar meerdere varianten, met uiteindelijk zelfs een mooie plek in huis.

Dat is precies wat ik zo leuk vind aan dit soort creaties:
je begint ergens… en voor je het weet ontstaat er iets dat steeds verder wordt uitgebreid.