In juni 2025 mocht ik twee heel bijzondere portretten maken, elk met een eigen verhaal.

Het eerste portret werd gemaakt van een hond die helaas is overleden. De originele foto was niet van optimale kwaliteit, waardoor ik deze eerst met AI heb bewerkt. Hierdoor kreeg het beeld een subtiel artistiek karakter, terwijl de herkenbaarheid behouden bleef. Het resultaat is een tastbare herinnering met diepte en zachtheid.

Het tweede portret toont een moederpaard met haar veulen. Een krachtig en ontroerend moment van verbondenheid, vertaald naar een gelaagd 3D-ontwerp met warme tinten en reliëf.

Beide portretten zijn afgewerkt met een lijst in een kleur die perfect aansluit bij het ontwerp. Twee totaal verschillende dieren, één overeenkomst: liefde zichtbaar maken in 3D.